Prairiehonden zijn heel sociale dieren die in hun natuurlijke habitat in grote kolonies leven.
Een groep bestaat meestal uit één volwassen mannetje en één of meerdere volwassen vrouwtjes met hun jongen . Vanaf twee jaar ouderdom verlaten de mannetjes de groep om hun eigen familie te stichten. De vrouwtjes blijven in hun geboorte gebied.
Meestal leven er meerdere families samen in een gebied. Dit noemt men dan een prairiehondenkolonie. Ze graven holen, burchten genaamd, die zich ondergronds tot twee meter diepte uitstrekken.
Elke groep heeft zijn eigen hol. Deze holen bestaan uit verschillende kamers die elk een eigen doel hebben: een slaapkamer, een kamer die als toilet gebruikt wordt, enz.
Prairiehonden hebben een zeer uitgebreid communicatiesysteem waarmee ze elkaar waarschuwen voor gevaar of bepaalde gebeurtenissen zoals emoties ( vreugde, boosheid ed) uiten.
Elk groepslid heeft zijn eigen taak. Er is steeds minimum één wachter, die de omgeving afspeurt naar mogelijk gevaar. Er zijn dieren die graven, nesten maken en jongen bewaken.
De wereld van prairiehonden in het wild, is een fascinerende wereld die voor een deel ook in gevangenschap kan worden terug gevonden.
Geluidjes:
- scherp blaffen, zoals het keffen van een hondje: waarschuwingsroep bij gevaar en het signaal om dekking te zoeken
- tandenklapperen, ratelen: waarschuwing dat het dier zal aanvallen als het de kans krijgt
- hoge piep: wanneer ze achterna gezeten worden door een vijand
- yahoo: gaat gepaard met het naar achter gooien van het hoofd, wordt gedaan als ze blij zijn
- soort van giechelen bij spelen
- yip geluidje dat ze maken als het veilig is
- sommige prairiehonden slapen luidruchtig en dromen, snurken, piepen, blaffen ed. in hun slaap
- verder hebben prairiehonden een zeer uitgebreid communicatiesysteem wat onderzocht en beschreven werd door Prof Con Slobodchikoff ( Northern Arziona University ).
Lichaamstaal:
- groeten: open bek, en beide dieren plaatsen de snijtanden tegen elkaar, dit doet de prairiehond ook naar zijn eigenaar.
- kwispelstaarten: vrolijkheid, blij
- tandenknarsen: als ze zich op hun gemak voelen
- ontspannen: uitgezakt op hun achterwerk (alsof ze in een zeteltje zitten), soms met hun kop tussen hun voorpootjes, lijkt een beetje op een bloemzak.
- opgewonden, kwaad: dikke staart ziet eruit als een flessenkuiser, dit is gevaar
- oorlog verklaren: achterwerk en anaalklieren tonen
- onzeker: horizontale staart, houden zich laag bij de grond, lijken bijna te sluipen
Carine Cattellion
Vlaamse prairiehondenvereniging
begroeting van prairiehonden
foto: Kristien Feyen
|
