Bij de keuze van de kooi let je er best op dat je prairiehond  rechtop kan staan. Zorg ervoor dat hij voldoende ruimte heeft om te bewegen, om een nest te bouwen, voor zijn voederbakje en  speeltjes.  
Daarom raden we een zo ruim mogelijke kooi aan.
In dierentuinmiddens wordt 1 m² per dier als standaard gebruikt, wat ook in gevangenschap een vereiste mag zijn.
Meerdere prairiehonden dienen in ruime verblijven gehouden te worden. Bijvoorbeeld een omgebouwde papegaaienkooi of een vergelijkbare kooi.
Men kan ook opteren voor een ruim buitenverblijf met graafmogelijkheden en met een diepte tot 1,5 m zodat de prairiehonden zich tijdens de winter kunnen ingraven. Dit verblijf dient uiteraard degelijk beveiligd te zijn om uitbraakpogingen te vermijden. Ook is een goede afwatering noodzakelijk zodat de holen van de prairiehonden niet kunnen onderlopen. Bij afgeschermde buitenverblijven moet je erop letten dat de bodem voldoende vochtig blijft zodat er geen instortingsgevaar bestaat.
In beide gevallen is een stevige afrastering noodzakelijk bv. roofvogelgaas of sterker, om doorbijten van gaas en aldus ontsnapping te voorkomen.

Een prairiehond heeft dagelijks beweging nodig. Zeker dieren die binnenshuis gehuisvest zijn hebben hun dagelijkse portie “vrije tijd “ nodig.  Laat je prairiehond echter nooit alleen los in een kamer. Het best is dat je de kamer waar je prairiehond mag in los lopen aangepast wordt aan het dier. Zorg dat elektrische kabels weg zijn en dat je deuren, meubels ed. beschermt. Prairiehonden  zijn immers knaagdieren.
Ook in de tuin kan je je prairiehond niet onbewaakt laten loslopen, hier bestaat het reële risico dat je prairiehond bij de buren terecht komt, zich ingraaft en onvindbaar blijkt ed. meer.

Het is van groot belang dat je prairiehond niet kan klimmen. Niet als hij los loopt en ook niet in zijn verblijf. Aangezien prairiehonden geen dieptezicht hebben zullen ze vallen met
mogelijke kwetsuren tot gevolg, zoals verlammingen, breuken en mogelijk zelfs met fatale afloop.

De bodembedekking die je gebruikt moet stof- en pluisvrij zijn, mag niet giftig zijn en moet gemakkelijk te vervangen zijn. Oude kranten zijn hiervoor zeer geschikt. En realiseer je ook dat een prairiehond graag een proper verblijf heeft. 
Hooi of oude kledij zijn ideaal om in te slapen.  Let wel op dat de kledij niet kan pluizen.  Prairiehonden hebben geen controle over hun neusgaten wanneer ze slapen. En kunnen op deze manier stof inademen wat schadelijk kan zijn voor hun delicate luchtwegen. 

Bij de keuze van speelgoed kan je heel creatief  zijn, bv. repen stof vastknopen aan de tralies van de kooi.  Telefoonboeken, kranten en dozen zijn ook altijd leuk. Verder is papegaaienspeelgoed en een blok wilgenhout heel bruikbaar om te knagen aangezien de snijtanden van een prairiehond continu groeien. Sommige prairiehonden maken graag gebruik van een loopwiel( grootste formaat loopwiel, doorsnede 30-35 cm, materiaal metaal) Maar men kan hen dit niet aanleren. Graafmogelijkheid voor dieren in binnenverblijven is ook een aanrader, men kan hiervoor een bak met zand voorzien al dan niet ingebouwd in hun kooi. Prairiehonden onderhouden hun vacht door ondermeer een zandbad te nemen. Ook in de buitenverblijven kunnen stronken, takken en buizen voor voldoende knaagmogelijkheid en afleiding zorgen.

PVC buizen in de kooi zijn voor hen ideale schuilplaatsen en als je zelf een kooi bouwt kan je hen zo van verdieping naar verdieping laten lopen.

Er moet een goede slaapplaats aanwezig zijn in het hok. Vaak wordt hiervoor een ruime bloempot of een andere schaal gebruikt. Voorzie het nodige nestmateriaal (hooi, oude t-shirts, kranten ed.)
Prairiehonden zijn niet zindelijk te maken zoals een hond of een kat, sommigen doen spontaan hun behoefte in een bakje, anderen niet. De meeste dieren zullen, eens ze het gewend zijn,  hun behoefte in de kooi doen. Zelfs als ze loslopen ( een ongelukje niet te na gesproken).
Dagelijks vers drinkwater wordt best aangeboden in een drinkfles met nippel om morsen en bevuiling van drinkwater te vermijden. Als voederbak wordt best een ruime pot gebruikt, want prairiehonden graven in hun eten .

Bij voorkeur plaatst men de kooi in een lichte ruimte in het middelpunt van de woning. Prairiehonden zijn zeer nieuwsgierig en willen alles zien. Het is een straf voor hen afgezonderd te moeten leven. Zonlicht hebben ze nodig. Het bevordert de aanmaak van vitamine D in hun lichaam.
Tijdens de winter kan zonlicht de hormonen van vooral de mannetjes een beetje temperen. Plaats uw prairiehond nooit voor het raam in volle zon. De temperaturen achter glas kunnen soms hoog oplopen en oververhitting dient vermeden te worden.