Heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies. Ik weet niet wat ik kan zeggen om je te troosten, er zijn helaas geen woorden die Tuurke terugbrengen.

 

Een dikke knuffel in ieder geval

Ik kan me heel goed voorstellen dat je je zorgenkindje heel erg mist en steeds wil kijken of je hem toch niet terug moet omdraaien, of hij niet op zijn rugje ligt.  Dat is inderdaad een automatische reflex die je heel snel gewoon bent.  En als je het zo lang voor je schat gedaan hebt, zal het nog even duren voor je het afgeleerd bent.

Nogmaals, veel sterkte met je verwerkingsproces.